Oszustwa Ubezpieczeniowe • Przykłady Wyłudzeń, Kary (do 8 lat) i Jak Się Chronić

Słyszeliście o tych wszystkich atakach hakerskich i oszustwach w sieci? W Polsce to już niestety chleb powszedni i może być naprawdę frustrujące (i kosztowne!). Tylko w 2024 r. ubezpieczyciele wykryli ponad 32 tys. wyłudzeń odszkodowań i świadczeń, a ich łączna wartość sięgnęła rekordowych 657 mln zł – o blisko 45% więcej niż rok wcześniej. Pierwsze dane za I kwartał 2025 wskazują, że trend się utrzymuje, a nowe metody oszustów (w tym deepfake i AI-generated dokumenty) stawiają przed branżą kolejne wyzwania. W tym tekście opowiemy o najczęstszych oszustwach ubezpieczeniowych w Polsce, pokażemy konkretne przykłady z życia wzięte i podpowiemy, jak się chronić – zarówno przed cyberprzestępcami, jak i przed klasycznymi wyłudzeniami.

 

Oszustwa ubezpieczeniowe w Polsce – najczęstsze rodzaje i przykłady

Oszustwa ubezpieczeniowe przybierają wiele form – od prostych prób zawyżenia szkody po wyrafinowane schematy z udziałem zorganizowanych grup. Oto najczęstsze typy, z jakimi mierzą się polscy ubezpieczyciele:

 

1. Fingowane kolizje i wypadki drogowe

To absolutny „klasyk" wśród oszustw ubezpieczeniowych w Polsce – stanowią blisko 65% wartości wszystkich wykrytych wyłudzeń majątkowych.

Przykład z życia: Dwóch „kierowców" ustawia kolizję na parkingu – jedno auto celowo uderza w drugie. Obaj spisują oświadczenie, zgłaszają szkodę z OC sprawcy i żądają odszkodowania za uszkodzenia, które w rzeczywistości powstały wcześniej lub zostały sztucznie powiększone. Ubezpieczyciel wypłaca kilkanaście tysięcy złotych, a „poszkodowany" dzieli się zyskiem ze „sprawcą".

Przypadek z 2025 r.: W marcu 2025 r. CBŚP rozbiło zorganizowaną grupę działającą na terenie województwa mazowieckiego i łódzkiego, która w ciągu 2 lat zinscenizowała ponad 80 kolizji, wyłudzając łącznie ok. 2,4 mln zł od kilku towarzystw ubezpieczeniowych. Grupa korzystała z pojazdów kupowanych specjalnie do „ustawek" – aut z istniejącymi uszkodzeniami, które następnie dokumentowano jako nowe szkody.

 

2. Zawyżanie wartości szkody

Szkoda jest prawdziwa, ale poszkodowany celowo zawyża jej wartość – dopisuje uszkodzenia, które nie powstały w zdarzeniu, lub przedstawia zawyżone faktury za naprawę.

Przykład z życia: Po drobnej stłuczce kierowca zgłasza nie tylko zarysowany zderzak, ale też „uszkodzony" reflektor LED i czujniki parkowania. Warsztat wystawia fakturę na 12 000 zł zamiast realnych 3 500 zł. Różnicę dzielą między siebie. Ubezpieczyciele coraz częściej wykrywają takie przypadki dzięki algorytmom AI analizującym zdjęcia szkód i porównującym je z bazami danych.

 

3. Fikcyjna kradzież pojazdu

Właściciel „kradnie" własne auto – ukrywa je, sprzedaje za granicę lub rozbiera na części, a następnie zgłasza kradzież i inkasuje odszkodowanie z AC.

Przykład z życia: Właściciel leasingowanego SUV-a wartego 180 000 zł, którego nie stać na dalsze raty, wywozi auto na Ukrainę. Zgłasza kradzież z parkingu, ale analiza GPS z telematyki ujawnia, że pojazd przekroczył granicę o 3:00 w nocy. Sprawa trafia do prokuratury.

 

4. Wyłudzenia „na zgon" i fałszywe roszczenia z polis na życie

Rosnący trend – w 2024 r. wyłudzenia z ubezpieczeń na życie osiągnęły wartość ponad 77 mln zł (wzrost o 23% r/r). Oszuści fałszują dokumentację medyczną lub zgłaszają fikcyjne zdarzenia.

Przykład z życia: Oszust wykupuje kilka polis na życie w różnych towarzystwach, a następnie przedstawia sfałszowany akt zgonu z zagranicy. Każda firma wypłaca świadczenie – łącznie kilkaset tysięcy złotych. Dopiero wymiana danych między ubezpieczycielami ujawnia schemat.

 

5. Kradzież danych i tożsamości

Gdy Twoje dane wyciekną z jakiejś bazy, mogą zostać użyte do oszustw ubezpieczeniowych.

Przykład z życia: Wyciekły dane z Twojego ulubionego sklepu online. Miesiąc później dowiadujesz się, że ktoś z Włoch kupił na Ciebie polisę ubezpieczeniową albo ubezpieczył całą flotę. Komornik puka do drzwi, a Ty nie masz pojęcia, o co chodzi.

 

6. Phishing i oszustwa cyfrowe

To sytuacja, gdy ktoś udaje Twój bank, kuriera albo dostawcę prądu, żeby wyciągnąć od Ciebie hasła czy numery kart. Skutek? Możesz stracić kasę albo tożsamość!

Przykład z życia: Dostajesz SMS-a: „Twoja paczka została wstrzymana, dopłać 2,50 zł". Klikasz w link, logujesz się do "banku" (na fałszywej stronie) i… cyk! Złodzieje czyszczą Twoje konto do zera, zanim zdążysz powiedzieć „kurier".

Nowy wariant 2025/2026: Oszuści rozsyłają e-maile podszywające się pod znane towarzystwa ubezpieczeniowe z informacją o „konieczności dopłaty do polisy OC" lub „wygaśnięciu ubezpieczenia". Link prowadzi do fałszywego formularza płatności. W 2025 r. CERT Polska odnotował ponad 40% wzrost tego typu kampanii phishingowych w porównaniu z rokiem poprzednim.

 

7. Ransomware – okup za dane firmy

Wirus, który blokuje Twój komputer i żąda okupu za odblokowanie. Firmy mogą przez to mieć przerwę w pracy i stracić ważne dane.

Przykład z życia: Pani Basia z księgowości otwiera załącznik „Faktura_korekta.pdf.exe". Nagle wszystkie ekrany w firmie robią się czerwone, a pliki są zaszyfrowane. Haker żąda 50 tys. zł w Bitcoinach za odblokowanie bazy klientów. Firma stoi.

 

8. Deepfake i oszustwa z wykorzystaniem AI (nowy trend 2025–2026)

Najnowszy i najszybciej rosnący typ oszustwa. Przestępcy wykorzystują sztuczną inteligencję do generowania realistycznych dokumentów, zdjęć szkód, a nawet nagrań wideo i głosowych.

Przykład z 2025 r.: Oszust generuje za pomocą AI realistyczne zdjęcia uszkodzonego samochodu, które przechodzą wstępną weryfikację automatyczną. Dopiero analiza metadanych zdjęć przez zaawansowane systemy ubezpieczyciela ujawnia, że obrazy zostały wygenerowane komputerowo. W innym przypadku przestępcy użyli deepfake głosowego, by podszyć się pod klienta podczas telefonicznej weryfikacji tożsamości.

 

Skala problemu w liczbach (dane 2024–2025)

Żeby zrozumieć, jak realne jest to zagrożenie, warto spojrzeć na najnowszy raport Polskiej Izby Ubezpieczeń, zaprezentowany na Kongresie PIU w Sopocie, oraz dane za pierwsze miesiące 2025 r.:

• 657 mln zł – tyle wyniosła wartość przestępstw ubezpieczeniowych wykrytych w 2024 r. (w 2023 r. było to 452 mln zł).
• Ponad 32 tys. wykrytych wyłudzeń odszkodowań i świadczeń – choć było ich o 15% mniej niż rok wcześniej, ich łączna wartość mocno wzrosła, co świadczy o coraz bardziej wyrafinowanych metodach oszustów.
• Blisko 598 mln zł przypadło na ubezpieczenia majątkowe (wzrost aż o 54% rok do roku), z czego prawie 65% to oszustwa komunikacyjne (OC i autocasco) – około 392 mln zł.
• Ponad 77 mln zł dotyczyło ubezpieczeń na życie (wzrost o 23%), w tym modne ostatnio wyłudzenia „na zgon".
• Trend 2025: Wstępne dane za I półrocze 2025 r. wskazują na dalszy wzrost wartości wykrywanych wyłudzeń o ok. 15–20%, przy czym rośnie udział oszustw z wykorzystaniem technologii (fałszywe dokumenty generowane przez AI, deepfake).

I jeszcze jedna ważna rzecz: eksperci szacują, że rzeczywista skala wyłudzeń – wykrytych i niewykrytych – może stanowić nawet 10–20% wszystkich zgłoszeń. Każde takie oszustwo płacimy my wszyscy w wyższych składkach. Jedno wyłudzenie z tytułu fikcyjnej kradzieży auta to strata składek kilkudziesięciu uczciwych klientów, co bezpośrednio wpływa na rosnące koszty OC w Polsce.

 

Jak sprawdzić firmę ubezpieczeniową? Czarna lista KNF

Zanim podpiszesz jakąkolwiek umowę ubezpieczeniową, sprawdź, czy firma jest legalna. Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) prowadzi publiczną listę ostrzeżeń – tzw. czarną listę – na której znajdują się podmioty działające bez wymaganego zezwolenia lub podejrzane o oszustwa.

• Wejdź na stronę KNF i sprawdź, czy dany podmiot figuruje na liście ostrzeżeń publicznych.
• Zweryfikuj numer licencji – każdy legalny ubezpieczyciel i pośrednik musi mieć zezwolenie KNF lub wpis do rejestru agentów.
• Uważaj na „okazyjne" polisy sprzedawane przez nieznane podmioty w internecie – to częsty schemat oszustwa.

Szczegółowo opisaliśmy to w osobnym poradniku: Czarna Lista KNF – jak sprawdzić firmę ubezpieczeniową i uniknąć oszustwa. Warto też znać aktualne zasady nadzoru KNF i wiedzieć, do kogo się zwrócić w razie problemów.

 

UWAŻAJ! Nowy trend: polisy na skradzione dane

To temat, o którym mówi się rzadziej, a jest super niebezpieczny. Złodzieje nie kradną danych tylko po to, by brać kredyty. Czasem zawierają na Twoje dane polisy ubezpieczeniowe. Jak to działa?

• Słup ubezpieczeniowy: Oszust używa Twojego PESEL-u i skanu dowodu (kupionego w Darknecie), żeby ubezpieczyć fikcyjny samochód lub drogi sprzęt. Potem zgłasza szkodę, zgarnia odszkodowanie i znika. Ty zostajesz z historią ubezpieczeniową pełną „wypadków", przez co Twoje prawdziwe OC drożeje o kilkaset %!
• Polisa na raty: Ktoś zawiera umowę ubezpieczenia na Twoje dane (np. drogą polisę na życie lub majątkową), wybiera płatność w ratach i… nie płaci ani grosza. Ubezpieczyciel zaczyna windykację wobec Ciebie. Masz na głowie firmę ściągającą długi za polisę, której nigdy nie widziałeś/aś na oczy.
• Pranie pieniędzy: Zdarza się, że polisy inwestycyjne są zakładane na skradzione tożsamości, by przepuścić przez nie brudne pieniądze. Gdy sprawa się rypnie, to Ty tłumaczysz się przed prokuraturą, a nie oszust.

Tutaj ubezpieczenie ochrony prawnej (często dodawane do pakietów cyber) jest na wagę złota – pokrywa koszty prawnika, który odkręci ten bałagan. Firmy mogą dodatkowo rozważyć ubezpieczenie od nadużyć w firmie typu Business Crime Cover, które chroni przed wewnętrznymi i zewnętrznymi oszustwami.

 

Jak ubezpieczyciele wykrywają oszustwa? (AI, telematyka i nadzór KNF)

Dobra wiadomość jest taka, że oszustom jest coraz trudniej. Wartość wykrytych wyłudzeń rośnie nie dlatego, że oszustów przybywa, ale dlatego, że ubezpieczyciele coraz skuteczniej ich łapią. A to dzięki technologii i zaostrzonym regulacjom KNF:

• Sztuczna inteligencja i analiza danych: Algorytmy AI w sekundę przeszukują tysiące zgłoszeń, wyłapując podejrzane wzorce – np. tego samego „świadka" przy kilku różnych stłuczkach albo zdjęcia szkody pobrane z internetu. W 2025 r. PZU i Warta wdrożyły systemy AI nowej generacji, które wykrywają zdjęcia generowane przez sztuczną inteligencję. Więcej o roli AI w branży opisujemy w artykule o sztucznej inteligencji w ubezpieczeniach.
• Dane geolokalizacyjne i telematyka: Czarne skrzynki w autach i dane GPS pozwalają sprawdzić, czy pojazd faktycznie był w miejscu i czasie rzekomej kolizji. Trudno upozorować wypadek, gdy auto według danych stało wtedy pod domem.
• Wymiana danych między ubezpieczycielami: Towarzystwa coraz częściej dzielą się informacjami (m.in. przez bazę UFG i wspólne systemy), więc oszust nie zgłosi już tej samej „szkody" w pięciu firmach naraz.
• Analiza zdjęć i metadanych: Systemy sprawdzają, kiedy i gdzie zrobiono zdjęcie szkody, czy nie było przerabiane w programie graficznym i czy nie krąży już po sieci.
• Weryfikacja tożsamości online: Coraz więcej towarzystw wymaga weryfikacji biometrycznej (selfie z dowodem, wideoweryfikacja) przy zawieraniu polisy zdalnie – to utrudnia życie oszustom posługującym się skradzionymi danymi.
• Współpraca z organami ścigania: PIU prowadzi program współpracy z policją i prokuraturą. W 2024 r. na podstawie zgłoszeń ubezpieczycieli wszczęto ponad 4 800 postępowań karnych dotyczących wyłudzeń.

Dla uczciwych klientów to dobra wiadomość – mniej wyłudzeń to z czasem niższa presja na wzrost składek.

 

Kary za oszustwa ubezpieczeniowe w Polsce

Polskie prawo traktuje wyłudzenia ubezpieczeniowe poważnie. Oto najważniejsze przepisy:

• Art. 298 Kodeksu karnego (spowodowanie zdarzenia w celu uzyskania odszkodowania) – kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.
• Art. 286 k.k. (oszustwo – wprowadzenie ubezpieczyciela w błąd, upozorowanie zdarzenia, sfałszowanie dokumentów) – kara od 6 miesięcy do 8 lat więzienia.
• Art. 270 k.k. (fałszowanie dokumentów – np. faktur za naprawę, zaświadczeń lekarskich) – kara od 3 miesięcy do 5 lat.
• Dodatkowo sąd może orzec grzywnę, obowiązek naprawienia szkody (zwrot wyłudzonych pieniędzy) oraz zakaz prowadzenia działalności.

Warto wiedzieć, że art. 298 § 2 k.k. przewiduje tzw. klauzulę niekaralności: nie podlega karze ten, kto przed wszczęciem postępowania karnego dobrowolnie zapobiegł wypłacie odszkodowania (np. wycofał zgłoszenie szkody).

Ważne: W przypadku oszustw na dużą skalę (powyżej 200 000 zł – tzw. mienie znacznej wartości) sądy kwalifikują czyn z art. 294 k.k., co podnosi dolną granicę kary do minimum 1 roku pozbawienia wolności, a górną do 10 lat.

 

Ubezpieczenia jako Twoja ochrona

Skoro wiesz już, co grozi, zobacz, jak polisa może Ci uratować skórę:

 

Ubezpieczenie cyber

Pokrywa koszty naprawy po ataku.

• Jak to działa? Informatyk przyjeżdża usunąć wirusa, odzyskać dane z dysku, a ubezpieczyciel płaci za jego roboczogodziny. Szczegóły tego typu ochrony opisujemy w artykule o cyberubezpieczeniach.

 

Ubezpieczenie tożsamości (Must-have!)

Pomaga, gdy ktoś użyje Twoich danych do oszustwa (np. weźmie kredyt lub polisę na Ciebie).

• Jak to działa? Ubezpieczyciel opłaca prawnika, który pisze pisma do banków i firm ubezpieczeniowych, żeby udowodnić, że to nie Ty podpisałeś/aś te umowy. Często pokrywa też koszty wyrobienia nowych dokumentów.

 

OC z klauzulą Cyber (Dla firm)

Chroni firmę przed roszczeniami, jeśli przez ich system wyciekną dane klientów.

• Jak to działa? Jeśli z Twojej firmy wyciekną dane klientów i RODO nałoży karę lub klienci zażądają odszkodowania – polisa może pokryć te koszty. Warto też zadbać o odpowiedni zakres ochrony i przeczytać OWU, bo nie każda polisa OC obejmuje ryzyka cybernetyczne.

 

Ubezpieczenie od przerw w działalności

Pokrywa straty, jeśli firma musi przerwać pracę z powodu ataku.

• Jak to działa? Sklep internetowy nie działał przez 3 dni przez atak DDoS? Ubezpieczyciel wypłaca rekompensatę za utracony w tym czasie zysk.

 

Jak się chronić? Praktyczna checklista

Cyberzagrożenia i oszustwa ubezpieczeniowe są realne, ale nie musisz panikować. Wystarczy trochę ostrożności i dobre plecy w postaci ubezpieczenia:

1. Nie klikaj w byle co – podejrzane SMS-y, e-maile z „dopłatami" i linki od nieznanych nadawców to najczęstsza brama dla oszustów.
2. Chroń swój PESEL jak oka w głowie – zastrzeż PESEL w aplikacji mObywatel i nie podawaj skanu dowodu osobistego bez wyraźnej potrzeby. Od 2024 r. zastrzeżenie PESEL skutecznie blokuje możliwość zaciągnięcia kredytu czy zawarcia umowy na Twoje dane.
3. Sprawdzaj firmy ubezpieczeniowe – przed zakupem polisy zweryfikuj podmiot na czarnej liście KNF. Kupuj polisy tylko od licencjonowanych agentów i ubezpieczycieli.
4. Czytaj OWU przed podpisaniem – ogólne warunki ubezpieczenia to dokument, który określa, co polisa naprawdę obejmuje, a czego nie.
5. Monitoruj swoją historię ubezpieczeniową – regularnie sprawdzaj w UFG, czy ktoś nie zawarł polisy na Twoje dane.
6. Rozważ polisę ochrony tożsamości i cyber – to stosunkowo tanie ubezpieczenia, które mogą zaoszczędzić Ci tysięcy złotych i miesięcy stresu.
7. Dokumentuj szkody rzetelnie – uczciwe i dokładne zgłaszanie szkód przyspiesza wypłatę odszkodowania i nie naraża Cię na podejrzenia ze strony ubezpieczyciela.

Lepiej zapobiegać niż leczyć – i lepiej mieć prawnika opłaconego z polisy, niż płacić mu z własnej kieszeni, gdy ktoś weźmie na Ciebie kredyt.

 

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

 

Jaka kara grozi za oszustwo ubezpieczeniowe w Polsce?

Wyłudzenie odszkodowania reguluje art. 298 Kodeksu karnego – kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Jeśli oszustwo polegało na wprowadzeniu ubezpieczyciela w błąd (art. 286 k.k.), grozi od 6 miesięcy do 8 lat więzienia. Przy mieniu znacznej wartości (powyżej 200 000 zł) kara rośnie do od 1 roku do 10 lat. Dodatkowo sąd może orzec grzywnę oraz obowiązek zwrotu wyłudzonych pieniędzy.

 

Jakie są najczęstsze przykłady oszustw ubezpieczeniowych?

Do najczęstszych należą: fingowane kolizje samochodowe (ustawki), zawyżanie wartości szkody, fikcyjne kradzieże pojazdów, fałszowanie dokumentacji medycznej przy polisach na życie oraz zawieranie polis na skradzione dane osobowe. W 2024 r. aż 65% wartości wykrytych wyłudzeń majątkowych dotyczyło oszustw komunikacyjnych. W 2025 r. rośnie też liczba oszustw z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (deepfake, generowane zdjęcia szkód).

 

Czy można uniknąć kary za próbę wyłudzenia?

Tak. Art. 298 § 2 k.k. przewiduje tzw. klauzulę niekaralności: nie podlega karze ten, kto przed wszczęciem postępowania karnego dobrowolnie zapobiegł wypłacie odszkodowania (np. wycofał zgłoszenie szkody). To rozwiązanie ma zachęcać sprawców do wycofania się, zanim dojdzie do realnej straty po stronie ubezpieczyciela.

 

Jak zgłosić oszustwo ubezpieczeniowe?

Jeśli podejrzewasz, że ktoś wykorzystał Twoje dane lub że masz do czynienia z wyłudzeniem:

1. Zgłoś sprawę na policję lub do prokuratury – składasz zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.
2. Powiadom ubezpieczyciela, którego dotyczy fikcyjna polisa lub szkoda – każda firma ma kanał do zgłaszania nadużyć.
3. Jeśli oszust użył Twoich danych, zastrzeż dokumenty (usługa „Zastrzeż PESEL" w mObywatel oraz system zastrzegania dokumentów) i powiadom banki.
4. Skontaktuj się z Rzecznikiem Finansowym lub agentem ubezpieczeniowym – przy polisie ochrony prawnej koszty wsparcia pokrywa ubezpieczyciel.

 

Kto płaci za wyłudzenia ubezpieczeniowe?

W praktyce – wszyscy ubezpieczeni. Koszty nienależnych odszkodowań ubezpieczyciele wliczają w kalkulację składek. Im więcej wyłudzeń, tym wyższe ceny polis dla uczciwych klientów. Szacuje się, że wyłudzenia odpowiadają za 5–10% wysokości składek ubezpieczeniowych w Polsce. Dlatego skuteczne wykrywanie oszustw leży w interesie nas wszystkich.

 

Czy ubezpieczenie cyber obejmuje wyłudzenie polisy na moje dane?

Standardowe ubezpieczenie cyber skupia się głównie na skutkach ataków (wirusy, odzyskiwanie danych). Przed skutkami kradzieży tożsamości – w tym fałszywymi polisami i umowami zawartymi na Twoje dane – chroni przede wszystkim ubezpieczenie ochrony tożsamości wraz z ochroną prawną. Warto sprawdzić zakres konkretnej oferty, bo różni się on między towarzystwami.

 

Jak sprawdzić, czy firma ubezpieczeniowa jest legalna?

Najszybszy sposób to weryfikacja na czarnej liście KNF (ostrzeżenia publiczne). Możesz też sprawdzić rejestr agentów ubezpieczeniowych prowadzony przez KNF oraz bazę instytucji ubezpieczeniowych w Polsce. Jeśli podmiotu nie ma w żadnym oficjalnym rejestrze – nie kupuj u niego polisy.

 

Co zrobić, gdy ubezpieczyciel odmawia wypłaty odszkodowania po prawdziwej szkodzie?

Odmowa wypłaty to nie zawsze oszustwo ze strony ubezpieczyciela, ale zdarza się, że towarzystwa niesłusznie odmawiają lub zaniżają odszkodowanie. W takiej sytuacji warto znać swoje prawa – opisujemy to szczegółowo w artykule o sporach o wysokość odszkodowania i zaniżonych wypłatach.

 

Ile kosztują oszustwa ubezpieczeniowe w Polsce rocznie?

Według danych PIU za 2024 r. wartość wykrytych wyłudzeń wyniosła 657 mln zł. Eksperci szacują jednak, że rzeczywista skala (łącznie z niewykrytymi przypadkami) może sięgać nawet 2–4 mld zł rocznie, co stanowi 10–20% wszystkich zgłaszanych szkód. To ogromne obciążenie dla całego rynku ubezpieczeń.

 

Czy za fałszywe zgłoszenie szkody z OC grozi więzienie?

Tak. Nawet jeśli ubezpieczyciel nie zdążył wypłacić odszkodowania, samo złożenie fałszywego zgłoszenia szkody stanowi usiłowanie oszustwa (art. 286 k.k. w zw. z art. 13 k.k.) i podlega karze. Prokuratura coraz częściej ściga takie przypadki, a wyroki skazujące stają się bardziej surowe.

 

Podsumowanie – nie daj się oszukać

Oszustwa ubezpieczeniowe w Polsce to problem za setki milionów złotych rocznie – i choć ubezpieczyciele coraz skuteczniej je wykrywają (dzięki AI, telematyce i współpracy międzyinstytucjonalnej), ofiarą może paść każdy z nas. Niezależnie od tego, czy chodzi o fingowaną kolizję, wyłudzenie na skradzione dane, deepfake czy phishing:

1. Bądź czujny i chroń swoje dane osobowe (zastrzeż PESEL!).
2. Sprawdzaj firmy ubezpieczeniowe przed zakupem polisy.
3. Rozważ ubezpieczenie cyber i ochrony tożsamości.
4. Zgłaszaj podejrzane sytuacje – to w interesie nas wszystkich.

Potrzebujesz pomocy w doborze ubezpieczenia, które ochroni Cię przed oszustwami i ich skutkami? Skontaktuj się z Magro Ubezpieczenia – działamy w Łodzi od ponad 30 lat i pomożemy Ci wybrać polisę dopasowaną do Twoich potrzeb. Porównujemy oferty kilkunastu towarzystw, żebyś nie musiał/a robić tego sam/a.